Aquí estou de novo para apresentar por primeira vez en Intifada Ghaiteira, a un dos nosos showmans más "nacionais", a súa ilustrísima excelencia Sir Paco Vázquez. Teño a dúbida de se non lle adicar unha sección enteira para el, xa que estou certo de que aínda serán moitas ás veces nas que hanos agasallar con algunha das súas gloriosas frases ou performances.A razón desta entrada que estou a escribir, non é por unha frase propiamente dita, senón por un artigo de opinión de Jose Manuel Ponte sobre a seguinte perla vazquista.

"España no tiene quien la defienda y tal parece que los que hablan de ella son unos apestados del régimen franquista"

O artigo está ben, pero houbo algo que foi o que realmente chamou a miña atención e é xusto o que quero compartir convosco. Non sei se é unha historia de dominio popular e eu fun o último en coñecela, mais para todos aqueles que nunca a oiran e todos os que xa a desfrutaron, aquí a tendes outra vez.

Y aún recuerdan muchos de sus compañeros del Congreso su heroico comportamiento cuando Tejero procedió a secuestrarlos, durante la intentona golpista del 23-F. Al parecer, la fuerte tensión del momento le hizo sufrir un ataque de ansiedad y unos desarreglos orgánicos agudos que le obligaron a abandonar el hemiciclo con permiso del jefe de la fuerza invasora, ante el riesgo inminente de una descomposición incontenible. Fue el único diputado varón autorizado a ello. Y sólo pudo acompañarle la socialista Ana Balletbó, que estaba embarazada de gemelos. La versión oficial dijo que el héroe había padecido una crisis cardiaca. Patriótica, por supuesto. Con hombres así no hay nada que temer.

Gracias a Paco e a súa manobra de distracción, todos seguimos a ser libres.

Ole polo seu tracto rectal.

Chuzame! chúzame -